Na purpurowym szlaku wielkiej sławy posły

idą, niosąc chorągwie, tarcze, wielkie lance,

chór łanie srebrne miecze, kruszy pusty pancerz,

dziewczętya, które dzbany o wieczorze niosły

do szumiącej kaskady, teraz szarfy cienia

omijają, jak bluszcze kolumny białe,

anioły niosą lilę, jak godło milczenia,

na znak, że wieczna sława zwycięża nad ciałem.

.

image

zdjęcie archiwalne: z sieci http://lapy.archiwa.org/zasoby.php?id=11287

.

Ty, który trwasz spokojny pod łukiem Wawelu,

wiesz, że wierzący słowu, doszliśmy do czynu,

umarły, nieśmiertelny, patrzysz na nas - wielu,

i stracasz, już zbyteczny, srogi  liść wawrzynu.

 

Na miasto spada czysta chwała Belwederu

i nas, zjadaczy chleba, przemienia w aniołów,

nieżywy, cieniem wielkim stanąłeś u steru

i płynie łódź zwycięska przez morze popiołów.

Więc nie trzeba posągów i znaków pamięci

temu, co różę znalazł w popiołach i w dymie.

Żyjemy tylko w tobie, twą dłonią dotknięci,

Wielkości, Muzo dziejów, przemieniona w imię.

                                                         Paweł Hertz

.

Sowińcowi - nieznana? ELEGIA Pawła Hetza

zdjęcie archiwalne: z sieci http://www.aukcjoner.pl/gallery/020483312-6.html#I6

.

- Niesforne Dziecię Gutenberga.